dinsdag 27 september 2016

Jet Bartman in Utrecht.

In augustus waren we een dag naar Utrecht. Niet zomaar, we hadden een MISSIE!
Utrecht is vol leuke pandjes. Zoals hier..
En deze heb ik volgens mijn echtgenoot al zo vaak gefotografeerd! Maar blijft mooi!

Half augustus was het vaak regenachtig, dus iedereen genoot van deze zonnige dag.

Dat gebogen glas geeft de etalages een sjieke uitstraling.

Dit logo moet toch ook weer gekiekt worden.

En wat staat daar in de etalage?
Een mooie Singer 15 trapnaaimachine!

Die kleurige jurken zijn toch geweldig om te zien! Foto!

Deze winkel ruik je al voor je hem ziet. Dan denken we even aan Dochterlief. Het hele huis rook naar Lush als ze van haar bijbaantje thuis kwam. En de proefpotjes die ze na een bijscholing meekreeg stonden werkelijk overal! Wel heel lekker hoor, maar de lucht werd soms echt teveel!

Een terrasje met uitzicht op De Vingerhoed. 

De doorkijkjes bij de Oude Gracht.

We moesten ook ergens in de buurt van de Oude Gracht zijn. Vlakbij de Dom van Utrecht.


In de Schoutenstraat, op nr 4s. Je kan nog net de Dom zien.
Die s van Schoutenstraat 4s slaat op souterrain. Dat is een ruimte die niet de begane grond is, maar ook geen kelder. Een beetje ertussenin.

Hier is de winkel van Jet & De Juffrouw. Allebei edelsmeden. 
Wij hadden een afspraak met Jet. Jet Bartman is een vriendin van de Breiclub. Ik heb al eens eerder iets over haar geschreven.

In het souterrain kom je van alles tegen aan gereedschappen en werkbanken. En creativiteit!

Zelfs het opbergen van gereedschap is origineel.

De gebogen muren van de ruimte lopen door in de plafonds en die lijnen zie je terug in de werktafels. Hier worden straks ook workshops gegeven. Straks, want de officiele opening van de winkel was een paar dagen geleden. 
Alles is gloednieuw!
Ook bijzonder is de oude waterput. Een hele dikke glasplaat in de vloer maakt het mogelijk om een kijkje te nemen in het vroegere ondergrondse leven van een stukje Utrecht.

Jet maakt eigen werk, maar je kan ook je wensen met haar bespreken. Ter inspiratie had ik op haar site gekeken.

Er zijn voorbeelden van stoerder werk en ook van ragfijne constructies.

Jet gebruikt Fairtrade goud en gerecycled goud.
Ik houd van steviger materiaal. Niet al te fijntjes en kwetsbaar.
Het is belangrijk om te weten wat je wel en wat je niet aan spreekt. Dit bovenste vond ik erg mooi. Simpele lijnen, stevig en toch elegant.

Zoals meer mensen had ik wat sieraden waar ik niets meer mee deed. 
Eén oorbel van een paar. De trouwringen van mijn moeder en stiefvader. Een goud kettinkje met een van mijn moeder geërfde hanger die ik heel lelijk vond. 
Het lag al jaren in een doosje weggestop tot ik in gesprek raakte met Jet. Ik wilde er wel iets van laten maken, wist ongeveer wel wat het moest worden, maar had geen idee van de mogelijkheden.

Dan is het geweldig om met iemand te praten die alle expertise heeft en goed kan luisteren. Die wensen en ideeën kan combineren en uitwerkt tot een voorbeeldje in koper waar ik al helemaal verliefd op werd! Zo knap!

Vandaag mocht ik komen om het gemaakte werk op te halen! Zo spannend!

Dit is het geworden:
Mijn eigen Featherweight-hangertje!

Ik ben er zo blij mee! Helemaal naar mijn zin. Gemaakt van de ringen met het oogje en lusje van de  oude hanger. Je ziet het knopje van de oorbel terug in de draadspanningsregelaar. Nu heb ik een aandenken waar ik wel blij van word als ik het zie. Dit is toch veel leuker dan vergeten ringen in een doosje achterin de la?!

Heb je ook goud of zilver over en wil je daar iets nieuws van laten maken? Jet Bartman kan je wensen vertalen in een uniek sieraad, waarbij je, als je het wilt, zelfs een deel van de kosten kan betalen met het overige materiaal. Dat is recyclen en 'fair trade' tegelijk!

Op de site van Jet vind je alle informatie om contact te leggen.




maandag 26 september 2016

Bij Dorry van Quilt it & Dotty!

Afgelopen zaterdag gingen we weer vroeg op pad. Met een paar Featherweights als kleine kindertjes op de achterbank ingesnoerd in de gordels, mijn tas met gereedschap, een koffer met spulletjes van Het Singer Winkeltje en nog een tas met Je-weet-maar-nooit.
Het was zo vroeg dat de zon nog rood kleurde en alles een vrolijk tintje gaf, echt het begin van een heerlijke dag!
De weg voerde naar Overloon, waar al een jaar de nieuwe locatie is van de quiltwinkel van Dorry van Osch, Quilt it & Dotty. En wat een mooie plek is dat!
Onze Tomtom heet Truus en zij weet perfect de weg. Via de N244, A7, A8, A1, A30, A12, A50, A73 en dan linksaf, rechtsaf, linksaf ofzo... gewoon Truus gehoorzamen en je komt er! 
Parkeren is bij Dorry geen probleem, want op het erf kunnen hele touringcars een rondje maken. En de mooie ondergrond van betonplaten lijkt wel een superstrakke landingsbaan! Dit is een boerderij 'nieuwe stijl'!
De quiltwinkel is ruim en licht en sfeervol. Natuurlijk even speuren naar Singer.... Ja! Een kindernaaimachientje boven op de kast!
En op een andere kast een grote kist met 'Singer' erop. Echt voor transport.

De 13 dames van de workshop zaten gezellig bij elkaar. Veel zwarte Singer 221 modellen, een Singer 222 en een witte Singer Featherweight. Er werd geschroefd en gesmeerd, geolied en afgesteld.
Na de workshop werd echt ervaren dat de machientjes stiller en soepeler naaiden. 
Een condensator werd verwijderd en bedrading gecheckt. 

Na het ochtendprogramma was er een overheerlijke lunch en kon ik ook eens goed de mooie Aga bekijken. Dat kooktoestel is erg groot en tegelijkertijd knus en warm. Dorry had heerlijke soep, bakplaten met warme broodjes en hapjes. Er kwam van alles uit die Aga!

Na de lunch bekeek iedereen de winkel en ik kocht een boekje van Blackbird Designs en geruite lapjes. Natuurlijk was er in de middag een echt Dorry projectje. De machientjes werden getest en hier en daar nog bijgesteld. Een aantal deelnemers zaten in de keuken en hadden een heel mooi uitzicht over het Overloonse platteland.
Het was een heerlijke dag en gelukkig ging alles goed: lieve enthousiaste cursisten, geen hele moeilijke problemen met de machientjes, een vrolijke gastvrouw en een perfecte locatie.

Dorry heeft alweer met een nieuw ideetje, dus het is de moeite waard om dat in de gaten te houden. Wil je nog iets van Dorry zien? Kijk dan in de Klossie, het Nederlandse quiltblad met een artikel over Dorry en de winkel.

Met de Singer Meisjes gaan we ook een keer naar Overloon. Het is erg gezellig daar!





vrijdag 9 september 2016

Featherweight Onderhoudsworkshop en een Bee.

De eerstvolgende Featherweight Onderhoudswokshop is op zaterdag 24 september in Overloon, bij Quilt it and Dotty. 
Als je erbij wilt zijn, geef je snel op want vol is vol en het is bijna vol!

Mocht je nog geen Featherweight hebben, maar wel geinteresseerd zijn en alvast een workshop willen doen, dan kan je eventueel van mij voor een klein bedrag (€10) een machientje lenen. Mail eerst even met mij of ik nog een leen-Featherweight heb en geef je daarna op bij de quiltwinkel voor de workshop.
 
Bij aanschaf van een machientje bij mij krijg je het bedrag voor het lenen weer terug, tot een half jaar na de workshop.
Ik ben nu ook een Featherweight aan het testen die al gereserveerd is als leen-exemplaar en het is een geweldig machientje, dus dat komt helemaal goed!

En dan is op zaterdag 17 september de maandelijkse Featherweight Bee bij De Quiltmuis in Oosthuizen. Wil je dat ook eens meemaken, kijk dan op de website van De Quiltmuis. Daar ben ik zelf ook aan het naaien, het is altijd gezellig en iedereen is bereid je te helpen met je machientje of je werkstuk. Vrageb stellen mag natuurlijk altijd!

Morgen heb ik een hele andere activiteit, want ik ga met Zoon1 op stap. We gaan samen een workshop RIetveld-meubels-maken volgen. Krijgt hij zomaar twee stoelen erbij. Als het goed gaat natuurlijk!

Nu naai ik weer een stukje verder. Geniet van de zomeravond!

donderdag 8 september 2016

Een mogelijke oplossing.

Als je naaimachine een electriciteitssnoer heeft dat net iets te kort is..
Als je strijkbout het snoer beschadigd heeft..
Als je moeilijk bij het stopcontact kunt komen..

Als je een machientje hebt waar een pleister of mooie plakker op het snoer zit..

..dan is dit een goede oplossing! Een knippertje of aan-/uitschakelaar of volgens de benaming op de verpakking: een snoerschakelaar. 
Op deze manier hoef je niet alle electra te vervangen. Bij de zwarte machientjes is dat goed te doen, maar bij de witte Featherweights is het een hele puzzel!
En meteen maar een mooie zwarte Nederlandse stekker. Hoef je niet de Engelse stekker in een reisstekker te stoppen.

Knip het snoer af na de breuk of beschadiging en werk naar de beschadiging toe, dan is het uiteinde zo lang mogelijk. Maak de draadeinden met een draadstripper kaal en steek ze in de schakelaar. Aan de andere zijde steek je nieuw electradraad en als laatste monteer je de stekker.

Het electradraad kan zo lang zijn als je zelf wilt. Al wil je 100 meter! Immers, er lopen electradraden vanaf de electriciteitscentrale tot aan het stopcontact, dat is ook lang.
Bedenk wel dat het lange draad ook in het koffertje moet passen en zeker niet strak opgerold mag liggen als je de machine gebruikt. Ook in de koffer moet het losjes 'opgefrommeld' bewaard worden. Zo blijft het zonder draadbreuk.
Ik ga snel weer verder. Moet nog een stukje proefnaaien ook hè! Lekker in het zonnetje aan de Kerstquilt werken.



zaterdag 3 september 2016

Exploding block.

Onverwacht een dag zonder afspraken en het is ook nog eens erg lekker weer!
Een mooie gelegenheid om in de tuin te zitten naaien en ondertussen machientjes te testen. De voetpedalen moet ik nog bedraden, maar bijna alle Featherweights hebben een spleetjes stekker, dus pak ik het voetpedaal van mijn eigen Singer 222 en naai op iedere machine een stukje van de kerstquilt die ik startte in 2014 ofzo... 
Met een simpel block schiet het nu lekker op. 
Ik heb tijdens het laatst quiltwinkeldagje mijn eerste klos Aurifil gekocht en dat is heel prettig garen. Ik kan nog niet zeggen of het beter of slechter is dan Güttermann, waarschijnlijk ontloopt het elkaar niet veel. Dit garen lijkt iets dunner en gladder. Misschien toch iets beter dus...
Deze grauwe kleur is overal toe te passen, mengt zich met licht en donker.
Het block wordt gemaakt met vierkante lapjes. Eerst twee die even groot zijn en die naai je langs de randen op elkaar. Dan knip je één lapje kruislings door, open strijken en dan heb je een groter vierkant. Weer een lapje erop, langs de randen stikken, kruislings doorknippen en klaar!

Ik weet dan je geen mooie puntige vierkantjes krijgt op deze manier. Maar wat geeft dat als het een mooie en lekkere warme quilt is? Ook imperfectie kan regelmatig zijn!

Wil je dit zelf ook eens proberen? Er is een duidelijk filmpje met de tutorial van Missouri Quilt Company.


De link naar het filmpje plak ik hieronder want ik werk nu met de iPad:


Echt leuk en snel. Ik ga weer verder!


woensdag 24 augustus 2016

Project Jak.

Het is inderdaad een project geworden, het namaken van het Spakenburgse Jak. Het opmeten en uitmeten, patroon tekenen, bestuderen hoe het jak in elkaar gezet is en waarom het zo in elkaar zit.
Want hoewel het een vrij simpel jasje is, blijkt de constructie heel geraffineerd.
Ik denk dat het zo in elkaar zit, dat het makkelijk op maat te maken is. Een deel is prefab, standaard. En als dat af is wordt het op het lijf gepast en met hier en daar een plooi zit het dan precies goed.
Ik heb de onderkant, het rokje zeg maar, af. En de bovenkant had ik van ongebleekt katoen gemaakt dat ik als voering wil gebruiken. Maar dat zat niet lekker, dus weer puzzelen, waar iets meer stof en waar iets smaller?
Dus voor de herkansing weer een lap ongebleekt katoen gewassen en dat zit nu in de droger.

Inmiddels ben ik wel iets meer te weten gekomen, doordat we vorige week naar het Klederdracht-museum in Amsterdam zijn geweest. Lucie had op Facebook gezegd dat ze er heen wilde en ik wilde dat ook, dus gingen we samen. Altijd bijzonder om met een onbekend iemand op stap te gaan, maar als het om patchwork en quilten gaat is er genoeg om over te praten en het is leuk weer eens iemand te ontmoeten.
Het museum is op de Herengracht en nog niet eens officieel open. Het gebouw zelf is schitterend en heel verzorgd, de expositie is smaakvol vormgegeven en de informatie bij alle klederdracht is informatief genoeg voor een geintereseerde en voor toeristen die Amsterdam en een paar uurtjes en Nederland in twee dagen doen ook goed te volgen.
In iedere kamer wordt een bepaalde dracht weergeven. Met een app kan je via je telefoon de informatie horen (een audiotour), maar er zijn ook A4-tjes te pakken zodat je het kan lezen.


Dit is ook een mooie blouse!
En hieronder is het Spakenburgse Jak. Een kledingstuk voor in de winter. Het werd gedragen met een kleine kap eronder, vandaar die brede schouders,.
Ik zou het jak op een broek dragen, maar er hoort een rok en een tailleband bij.
Zie je dat het ruitje ook op de muur geschilderd is?

De mouwen met de omslag.

Deze twee opstaande puntjes wil ik eigenlijk laten vervallen. En dat rode stofje ook. Het is erg leuk om weer een jakje te zien, zeker als je er onderdelen van herkent.
De vitrine met Spakenburgse mutsjes,

De muren zijn in het museum ook kunstzinnig beschilderd. Hier de Zeeuwse knopen.
Wat je zeker niet moet missen is het toilet! Een echte houten bril, niet ergonomisch vormgegeven of je moet wel hele platte billen hebben...
Lucy zei al dat de bril even omhoog moest. Niet ter inspectie van de hygiene, maar om de mooie motieven te zien. Geweldig he!
Het Klederdracht-museum kan ik je aanraden! Het was er heel erg rustig, we waren eerst de enigen, dus we konden alles goed bekijken. Ik zou zeggen: ga, voor het in iedere reisgids staat en het er altijd druk is.